اتیلن، پلی اتیلن، تولید محصول
کلمه پلی در علم، و کلاً در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم چندین یا بسیاری استفاده می شود. پلیمر ها مولکول هایی هستند که از چندین ریز واحد دیگر ساخته شده اند. به این واحد های کوچکتر اصطلاحاً مونومر می گویند(در نتیجه چندین مونور می شود، پلیمر). مونومرها تا حدودی مثل قطعات خانه های اسباب بازی کار می کنند. این قطعات را کودکان به تعداد زیاد دارند و با وصل کردن آن ها به هم، قسمت های بزرگتر یک خانه اسباب بازی را ایجاد می کنند. برای ساختن پلیمرها نیز، تعداد زیادی مونومر، یک ساختار بزرگتر با ویژگی های جذابتر به دست می دهند.
خواص شیمیایی اتیلن و پلیمر آن
نکته این جاست که هر اتم کربن برای اینکه اصطلاحاً اشباع شود و از نظر شیمیایی به تعادل برسد(یعنی دیگر علاقه ای به ایجاد پیوند با مواد دیگر نداشته باشد. این یعنی پایداری ماده) باید در مجموع چهار پیوند کووالانسی با هر اتمِ ممکن دیگری برقرار کند. در مولکولی مثل اتان(برادر اشباع شده ی اتیلن) هر اتم کربن توانسته به سه اتم هیدروژن و یک کربن دیگر با یک پیوند متصل شود.
تحریک اتیلن و شروع روند پلیمریزایسیون
فرآیند شیمیایی که با اسم پلیمریزاسیون یا همان پلیمرسازی شناخته می شود، البته پیچیده است و از سطح این مقاله فراتر می رود. با این حال ایده کلی ترکیب مونومرها(برای ما اتیلن) با یک سری کاتالیزور است. سپس ایجاد دما و شرایط مناسب برای شکست پیوند دو گانه ی کربن-کربن، و در نهایت ایجاد پلیمر دلخواه(برای ما پلی اتیلن). این فرآیند در حد ایده آسان است، با این حال برای رسیدن به ساختار مورد علاقه ی خودمان از مولکول پیچیده ی پلیمری، بعضی اوقات به روش های فنی و بسیار پیچیده ای نیاز داریم.
شکل ها و ساختارهای مختلف پلی اتیلن
نکته بسیار مهم در این جاست که وقتی مونومرهای زیادی به هم وصل می شوند، محصول نهایی همیشه یک شکل خاص ندارد. این ابرمولکول که می تواند حاولی هزاران اتم کربن و هیدروژن باشد، احتمالاً به فرم های متفاوتی ایجاد می شود. این فرم های مختلف از نظر فیزیکی و شیمیایی تفاوت هایی به هم دارند. چگالی، انعطاف پذیری، نقطه ذوب، واکنش پذیری، خواص الکتریکی و بسیاری دیگر، تحت تاثیر تعداد مونومر و شکل پلیمر هستند.
